İLHAM

Birçok insan bana sıkça, “Tasarım yaparken ilhamı nereden alıyorsun?” diye sorar.
Her duyduğumda hafifçe içimden gülümserim. Dürüst olmam gerekirse, çoğu zaman ilham beni bulmuyor; ben onu arıyorum. “İlham arıyorum” diye ortada dolaşmıyorum tabii.
Meraklı, öğrenmeye ve deneyime hep açık olduğum için daima çalışırım.
İlgilendiğim konuların peşine düşmekten ve pes etmeden üretmeye devam etmekten zevk alırım.

İlhamın Peşinde Değil, Hayatın İçinde
Genelde şöyle yanıt veririm:
“İlhamın peşine düşmem. Çalışırım.
Hayatın içinde her bir küçük detayla temas ettikçe ve farklı deneyimlerden geçtikçe değişirim, dönüşürüm.
Fikirlere ve objelere bakış açım farklılaşır. Doğaya, kültürlere, eylemlere bakış açıma göre ilham kaynağım her şey olabilir.”

Fark ettim ki insanlar genelde spesifik bir yanıt bekliyor: Bir motif, bir kültür, bir sembol…
Oysa ilhamın o kadar somut olmadığını düşünüyorum.
Belki de bir soruya tek bir net yanıt alınca kendimizi daha rahat hissediyoruz.
Ya da somut cevaplar, anlaşılmayı kolaylaştırıyor.
Ama ilham; tıpkı parmak izi gibi, kişiye özgü bir deneyim.

Benim için ilham, merakla başlar, emekle büyür ve denemekten korkmamayla derinleşir.

Benim İlham Haritam
İlham, mevsimlerle, şehirlerle, hatta ruh hâliyle bile değişiyor.
İlkbaharda renkler dikkatimi çeker.
Yazın sokakların enerjisi, sonbaharda kitaplar, kışın ise içe dönük sessizlik bana rehberlik eder.
Bir sabah vapurda gördüğüm yaşlı bir adamın bastonuna yaslanışı, bir kadının çantasından sarkan minik bir anahtarlık ya da çocukların kaldırıma çizdiği bir güneş figürü…
Ya da seyahate çıktığımda arkadaşımın çektiği fotoğraflar…
Hepsi benim için birer mikro ilham anı.
Ve çoğu zaman, o küçük anlar, büyük fikirlerin tohumu olur.

Ve Günlük Ritüellerin Gücü
Naçizane bir öneri yapacaksam; günlük hayatınızdaki küçük ritüellere bir kez daha dikkatle bakın derim.
Sizi keyifli hissettiren şey ne?
Sabah kahvenizi nasıl içiyorsunuz?
Günlük yürüyüşünüzde en son ne dikkatinizi çekti?
Bu sessiz, sakin anlara yeni deneyimler eklemek mümkün.

İlham konusunu şöyle bitirmek isterim:
“İlham, beklenen değil; fark edilen bir şeydir.”
Belki de tüm mesele, o fark ediş anına açık olabilmektir.

Birbirimize ilham vermek dileğiyle,
Özlem