TUTARLILIK

TUTARLILIK 

2026 yılı için belirlediğim kelime: Tutarlılık.

Neden tutarlılık?

Yaşadığım coğrafyanın iniş çıkışları, dünyanın içindeki dengesizlikler…

Önce kendime soruyorum:
Tasarımcı olarak ürettiklerimde ne kadar tutarlıyım?

Markamın geleceğinde, kurucusu ve kreatif direktörü olarak nasıl bir tutarlılıkla ilerliyorum?

Kullanıcımla paylaştıklarımda, iletişimimde ne kadar tutarlıyım?

Ve en önemlisi:
Tüm canlılara ve doğaya karşı sorumluluklarımda tutarlı mıyım?

Ne büyük ve sorumluluğu ağır bir kelime.

Tüm bu soruları masaya yatırıyorum. İşin içinden; duygusal, felsefi ve tüm canlılara karşı sorumlulukta dik durarak tasarım ve üretim yapmak ne zor bir şey. Tutarlı olmak ve aynı zamanda para kazanmak… Hepsini bir arada dengede tutabilmek. Ya da tutmaya çalışmak.

23 yıllık marka ve tasarım şirketi yolculuğumda köprünün altından çok sular aktı. Hâlâ da akmaya devam ediyor.

İlk başlarda tasarımcı ve üretici olarak başladığım yolculuk, işlerin büyümesiyle birlikte; benim tasarladığım ve küçük üreticilerin ürettiği bir iş modeliyle devam etti.

İstanbul ve Kapalıçarşı çevresindeki ustalarla yaptığım çalışmalar, seramik ve porselen atölyeleriyle, fabrikalarla gerçekleştirdiğim iş birlikleri ve danışmanlıklar derken süreç giderek büyüdü.

Bir gün Riyad’da bir vakfa verdiğim tasarım ve seramik üretim danışmanlığı sırasında kendi kendime şu soruyu sordum:

“Ben bu işin eğitimini aldım. Seramik üretmeyi üniversitede öğrendim. Neden kendim üretim yapmıyorum?”

O soruyla birlikte, çok da planlamadan, 2013 yılında küçük çaplı bir atölye kurup bir seramik fırını aldım.

İşler ve siparişler arttıkça atölyenin ölçeği büyüdü, çalışan sayısı arttı. Ve bir gün dönüp baktığımda; tasarımcı olan ben, kendimi sürekli işi yönetmeye çalışırken buldum. Daha önce hiç bilmediğim pek çok sorumluluğun içinde…

Ve en önemlisi; keyif almadan çalışır hâle geldiğimi fark ettiğimde, bir yerde yanlış yaptığımı ve kendi iç sesimi yeniden dinlemem gerektiğini anladım.

İç sesim beni; 37 yıl yaşadığım, tasarladığım ve ürettiğim şehirden kopardı. Doğduğum topraklara, bir köy evine… Küçük de olsa tek başıma porselen üretmeye taşıdı.

Şehirde yaşamak, tasarlamak ve üretmek bana çok şey kattı. Markamı İstanbul’da doğurdum ve geliştirdim. İstanbul’la olan ilişkim, her zaman canlı ve enerjik kaldı. Çünkü en büyük ilham kaynaklarımdan biri hep bu şehir oldu.

Ama iç sesim beni doğaya çağırdı.

Geçtiğimiz bir yıl boyunca şehir ve köy arasında gidip gelmeli bir düzen içinde yaşamaya başladım. Bu süreçte markamın geleceğini yeniden tasarlıyorum.

“Tutarlılık” diyorum ya… İşte tam da burada önüme çıkan en büyük soru şu oldu:

Porselen üretiminde yıllardır ithal çamur ve malzeme kullanmak zorunda kaldım. Ama bundan sonra ithal çamurla üretim yapmak istemiyorum.

Marka felsefem ve üretim yaklaşımım içinde bunu artık tutarlı bulmuyorum.

Elimde az miktarda bir stok çamur kaldı. O da bittiğinde, bugün yaptığım tasarımları aynı şekilde üretmeye devam etmeyeceğim.

Bu kararı vermem yaklaşık iki yılımı aldı.

Bazı kararlar gerçekten kolay alınmıyormuş. Bunu şimdi daha iyi anlıyorum.

Belki de en önemlisi; bir manifesto belirlemek ve ne olursa olsun onun arkasında sağlam durabilmek.

Birlikte çalışmak. İşbirliği yapmak.Paylaşmak. Hayalleri birlikte büyükmek. İstiyorum.

Birbirimize ilham vereceğimiz günlerde bir araya gelmek dileğiyle.
Özlem